آخرین تصمیمات شورای تنقیح قوانین تامین اجتماعی بر” مستمری از کارافتادگی”

 

مستمری ازکارافتادگی از جمله تعهدات مقرر در قانون تأمین اجتماعی به بیمه شدگان اصلی می‌باشد که به دلیل اهمیت آن مواد متعددی از قانون مذکور من جمله ” بندهای ۷، ۸، ۱۳، ۱۴ و ۱۷ ماده ۲، بند « د » ماده ۳ فصل اول، مواد ۶۰، ۶۱ و۶۶ فصل پنجم، مواد ۷۰ الی ۷۵ فصل ششم و بند «۲» تبصره «۲» ماده واحده قانون اصلاح ماده ۷۶ از فصل هفتم” به مقوله ازکارافتادگی و انواع آن اختصاص یافته است.

تنوع اقدامات حوزه ازکارافتادگی، ایجاد وحدت رویه در اجرای مقررات، آئین نامه ها، بخشنامه‌ها و دستورات اداری مرتبط را به منظور تسهیل در ارائه خدمات، روانسازی امور، افزایش رضایتمندی و از همه مهم‌تر حفظ حقوق قانونی متقابل سازمان تأمین اجتماعی و بیمه شدگان، الزامی نموده است.
لذا در راستای تنقیح، تجمیع و تلخیص بخشنامه‌ها و دستورات اداری، شفاف‌سازی مقررات، تسهیل در ارائه خدمات، ایجاد وحدت رویه در انجام امور و همچنین جهت اطلاع‌رسانی مناسب و تبیین یکپارچه موضوع ازکارافتادگی، بخشنامه حاضر از سوی شورای تنقیح قوانین و مقررات سازمان تامین اجتماعی و از تاریخ صدور، جایگزین کلیه بخشنامه‌ها و دستورات اداری صادره در این زمینه خواهد شد.
حمایت مستمر از بیمه شدگانی که درمعرض خطرات و آسیب‌های جسمی ومالی قرارمی گیرند، یکی از مهمترین کارکردهای تامین اجتماعی است و بر همین اساس پس از وقوع حادثه و یا ابتلاء به بیماری با ارائه خدمات توانبخشی تلاش خواهد شد سلامت یا قابلیت‌های سودمند به بیمه شده بازگردانده شود. علی رغم تلاش‌های صورت پذیرفته شده چنانچه براثرحادثه یا بیماری، قدرت بیمه شده برای ادامه کارکاهش یابد و نتواند درآمد قبلی خود را کسب کند، سازمان تامین اجتماعی وی را تحت پوشش حمایت‌های ازکارافتادگی قرار می‌دهد.
ازکارافتادگی که از تعهدات پیش‌بینی شده در قوانین بیمه‌های اجتماعی از جمله در قانون تامین اجتماعی (بند” د ” ماده ۳)
می‌باشد، در زمره تعهدات بلندمدت محسوب و ازآنجاکه بیماری‌ها و حوادث به عنوان
عوامل مهم در بروز ازکارافتادگی محسوب می‌شوند، با لحاظ میزان آسیب‌های جسمی و روحی وارد شده به فرد به انواع کلی، جزئی و غرامت مقطوع نقص عضو تقسیم می‌گردد.

شمول ازکارافتادگی
اهم مقرراتی که در قوانین سابق بیمه‌های اجتماعی کارگران پیرامون موضوعات مرتبط با ازکارافتادگی می‌توان به آنها اشاره نمود ماده ۴۲ قانون بیمه‌های اجتماعی کارگران – مصوب ۱۳۳۱، مواد ۵۹ الی ۶۴ از فصل ششم و مواد ۸۳ و ۸۴ از فصل هشتم قانون بیمه‌های اجتماعی کارگران – مصوب ۱۳۳۴ می‌باشند.
با تصویب قانون تامین اجتماعی در تیر ماه ۱۳۵۴ تعاریف و مواد قانونی مرتبط با حوزه ازکارافتادگی به شرح ذیل می‌باشند:
● قانون تامین اجتماعی مصوب ۱۳۵۴ با آخرین اصلاحات می‌باشد.
● بیمه شده شخصی است که راسأ مشمول مقررات تامین اجتماعی بوده و با پرداخت مبالغی به عنوان حق بیمه حق استفاده از مزایای مقرر در این قانون را دارد.
● بیماری، وضع غیرعادی جسمی یا روحی است که انجام خدمات درمانی را ایجاب می‌کند یا موجب عدم توانایی موقت اشتغال به کار می‌شود یا اینکه موجب هردو درآن واحد می‌گردد.
● حادثه از لحاظ این قانون اتفاقی است پیش‌بینی نشده که تحت تاثیر عامل یا عوامل خارجی در اثر عمل یا اتفاق ناگهانی رخ می‌دهد و موجب صدماتی بر جسم یا روان بیمه شده میگردد.
● ازکارافتادگی کلی: عبارت است از کاهش قدرت کار بیمه شده به نحوی که نتواند با اشتغال به کار سابق یا کار دیگری بیش از یک سوم از درآمد قبلی خود را به دست آورد.
● ازکارافتادگی جزئی ناشی از کار: عبارت است از کاهش قدرت کار بیمه شده به نحوی که با اشتغال به کار سابق یا کار دیگر فقط قسمتی از درآمد خود را به دست آورد.
● غرامت مقطوع نقص عضو: مبلغی است که بطور یکجا برای جبران نقص عضو یا جبران تقلیل درآمد بیمه شده به شخص او داده می‌شود.
● حادثه ناشی از کار: حوادثی هستند که در حین انجام وظیفه و به سبب آن برای بیمه شده اتفاق می افتد. مقصود از حین انجام وظیفه تمام اوقاتی است که بیمه شده در کارگاه یا موسسات وابسته یا ساختمان‌ها و محوطه آن مشغول کار باشد و یا به دستورکارفرما در خارج از محوطه کارگاه عهده دار انجام ماموریتی باشد. اوقات مراجعه به درمانگاه و یا بیمارستان و یا برای معالجات درمانی و توانبخشی و اوقات رفت و برگشت بیمه شده از منزل به کارگاه جزء اوقات انجام وظیفه محسوب می‌گردد مشروط بر اینکه حادثه در زمان عادی رفت و برگشت به کارگاه اتفاق افتاده باشد حوادثی که برای بیمه شده حین اقدام برای نجات سایر بیمه شدگان و مساعدت به آنان اتفاق می‌افتد حادثه ناشی از کار محسوب می‌شود.
● ماده ۷۰ قانون: بیمه شدگانی که طبق نظر پزشک معالج غیر قابل علاج تشخیص داده می‌شوند پس از انجام خدمات توان بخشی و اعلام نتیجه توان بخشی یا اشتغال چنانچه طبق نظر کمیسیون‌های پزشکی مذکور در ماده ۹۱ این قانون توانایی خود را کلأ یا بعضأ از دست داده باشند به ترتیب زیر با آنها رفتار خواهد شد:
هرگاه درجه کاهش قدرت کار بیمه شده شصت و شش درصد و بیشتر باشد ازکارافتاده کلی شناخته می شود.
همچنین چنانچه میزان کاهش قدرت کار بیمه شده بین سی و سه تا شصت و شش درصد و به علت حادثه ناشی از کار باشد ازکارافتاده جزئی شناخته می‌شود.
از سویی اگر درجه کاهش قدرت کار بیمه شده بین ده تا سی و سه درصد بوده و موجب آن حادثه ناشی از کار باشد استحقاق دریافت غرامت نقص مقطوع را خواهد داشت.
● ماده ۷۱ قانون: بیمه شده‌ای که دراثر حادثه ناشی از کار یا بیماری حرفه‌ای ازکارافتاده کلی شناخته شود بدون درنظر گرفتن مدت پرداخت حق بیمه استحقاق دریافت مستمری ازکارافتادگی کلی ناشی از کار را خواهد داشت.
● ماده ۷۲ قانون: میزان مستمری ماهانه ازکارافتادگی کلی ناشی از کار عبارت است از یک سی‌ام مزد یا حقوق متوسط بیمه شده ضربدر سنوات پرداخت حق بیمه مشروط بر اینکه این مبلغ از پنجاه درصد مزد یا حقوق متوسط ماهانه او کمتر و از صد درصد آن بیشتر نباشد. در مورد بیمه شدگانی که دارای همسر بوده یا فرزند یا پدر یا مادر تحت تکفل داشته باشند و مستمری استحقاقی آنها از شصت درصد مزد یا حقوق متوسط آنها کمتر باشد علاوه بر آن معادل ده درصد مستمری استحقاقی به عنوان کمک مشروط برآنکه جمع مستمری و کمک از (۶۰% ) تجاوز نکند پرداخت خواهد شد.
تبصره یک: شوهر یا فرزند یا پدر یا مادر با شرایط زیر تحت تکفل بیمه شده محسوب می‌شوند:
۱‏- سن شوهر از شصت سال متجاوز باشد و یا به تشخیص کمیسیون‌های پزشکی موضوع ماده ۹۱ این قانون ازکارافتاده کلی بوده و در هر حال مستمری دریافت ننماید و معاش او توسط زن تأمین شود.
۲‏- فرزندان ذکور بیمه شده که به استناد مفاد بند (۳) ماده ۴۸ قانون حمایت خانواده از تاریخ ۷‏‏/۲‏‏/۱۳۹۲ (تاریخ لازم الاجرا شدن قانون حمایت خانواده) حداکثر سن فرزند ذکور تا بیست سالگی (حداکثر ۱۹ سال تمام) تغییر و پس از آن منحصراً در صورت اشتغال به تحصیل در مقاطع دانشگاهی تعیین گردیده و یا اینکه معلول ازکارافتاده نیازمند شناخته شود و فرزند اناث در صورتی که فاقد شغل و شوهر باشند.
۳‏- سن پدر از شصت و سن مادر از پنجاه و پنج سال بیشتر بوده یا اینکه به تشخیص کمیسیون‌های پزشکی موضوع ماده ۹۱ این قانون ازکارافتاده (کلی) باشند و معاش آنها توسط بیمه شده تأمین و در هرحال مستمری دریافت ننمایند.
تبصره دو: مزد یا حقوق متوسط ماهانه بیمه شده موضوع این ماده عبارت است از جمع کل مزد یا حقوق او که به ماخذ آن حق بیمه دریافت گردیده ظرف هفتصد و بیست روز قبل از وقوع حادثه ناشی از کار یا شروع بیماری حرفه‌ای که منجر به ازکارافتادگی شده است تقسیم بر روزهای کار ضرب در سی.
● ماده ۷۳ قانون: به بیمه شده‌ای که در اثر حادثه ناشی از کار بین سی و سه تا شصت و شش درصد توانایی کار خود را از دست داده باشد مستمری ازکارافتادگی جزئی ناشی از کار پرداخت خواهد شد. میزان مستمری عبارتست از حاصل ضرب درصد ازکارافتادگی در مبلغ مستمری ازکارافتادگی کلی استحقاقی که طبق ماده ۷۲ این قانون تعیین میگردد.
● ماده ۷۴ قانون: بیمه شده‌ای که در اثر حادثه ناشی از کار بین ده تا سی و سه درصد توانایی کار خود را از دست داده باشد استحقاق دریافت غرامت نقص عضو را خواهد داشت میزان این غرامت عبارت است از سی و شش برابر مستمری استحقاقی مقرر در ماده ۷۲ این قانون ضرب در، درصد ازکارافتادگی.
● ماده ۷۵ قانون: بیمه شده‌ای که ظرف ده سال قبل از وقوع حادثه غیرناشی از کار یا ابتلاء به بیماری حداقل حق بیمه یکسال کار را که متضمن حق بیمه نود روز کار ظرف یکسال قبل از وقوع حادثه یا بیماری منجر به ازکارافتادگی باشد پرداخت نموده باشد درصورت ازکارافتادگی کلی حق استفاده از مستمری ازکارافتادگی کلی غیرناشی از کار ماهانه را خواهد داشت.
تبصره یک: محاسبه متوسط دستمزد و مستمری ازکارافتادگی موضوع ماده فوق به ترتیب مقرر در ماده ۷۲ این قانون و تبصره ۲ آن صورت خواهد گرفت.
● ماده ۹۱ قانون: برای‌ تعیین‌ میزان‌ ازکارافتادگی‌ جسمی‌ و روحی‌ بیمه‌شدگان‌ و افراد خانواده‌ آنها کمیسیون‌های‌ بدوی‌ و تجدیدنظر پزشکی‌ تشکیل‌ خواهد شد. ترتیب‌ تشکیل‌ و تعیین‌ اعضا و ترتیب‌ رسیدگی‌ و صدور رأی‌ براساس‌ جدول‌ میزان‌ ازکارافتادگی‌ طبق‌ آئین‌نامه‌ای‌ خواهد بود که‌ به‌ پیشنهاد این‌ سازمان‌ و سازمان‌ تأمین‌ خدمات‌ درمانی‌ به‌ تصویب‌ شورای‌ عالی‌ می‌رسد. (آیین نامه این ماده در تاریخ ۶‏/۳‏/۱۳۶۶ به تصویب رسیده و سازمان تأمین‌اجتماعی جایگزین سازمان تأمین خدمات درمانی شده است).
● ماده ۹۳ قانون: تغییر میزان‌ ازکارافتادگی‌ در موارد زیر مستلزم‌ تجدیدنظر در مبلغ‌ مستمری‌ می‌باشد:
۱‏- مستمری‌ ازکارافتادگی‌کلی‌ در صورت‌ از بین‌ رفتن‌ شرایط‌ ازکارافتادگی‌ کلی‌ به‌ محض‌ اشتغال‌ مجدد مستمری ‌بگیر قطع‌ می‌شود. در صورتی‌ که‌ تقلیل‌ میزان‌ ازکارافتادگی‌ ناشی‌ از کار به‌ میزان‌ مندرج‌ در مواد ۷۳ و ۷۴ این‌ قانون‌ باشد حسب‌ مورد مستمری‌ ازکارافتادگی‌ جزئی‌ ناشی‌ از کار یا غرامت‌ نقص‌ عضو پرداخت‌ خواهد شد.
۲‏- مستمری‌ ازکارافتادگی‌ جزئی‌ ناشی‌ از کار موضوع‌ ماده‌ ۷۳ این‌ قانون‌ ظرف‌ پنج سال‌ از تاریخ‌ برقراری
‌قابل‌ تجدیدنظر می‌باشد. در صورتی‌ که‌ در نتیجه‌ تجدیدنظر

مطالعه بیشتر بستن