بررسی نقش دستگاه‌های قضایی در رونق اقتصادی

یک تلاش همه گیر و یک رقابت نفس گیر میان سرزمین‌های توسعه یافته از آغاز صنعتی شدن در گرفته است؛ آن هم دستیابی به بیشترین میزان خودکفایی در بخش تولید است. استراتژی این نبرد اقتصادی یکی است؛ نه تنها می‌بایست به تولید محصولات مورد نیاز مردم کشور خود پرداخت، که تامین مایحتاج ملت‌های فراسوی مرزها را با هدف کسب درآمد باید در دستور کار قرار داد.

به مرور زمان، درپی در هم آمیختگی اقتصاد و تکنولوژی، کشورهایی که رمز توسعه یافتگی را در تولید یافته بودند توانستند با افزایش تولیدات داخلی و صادرات آن، گوی سبقت را به دست بگیرند و بازارهای جهانی را از یکدیگر بربایند. غالب این کشور ها، سرزمین‌هایی تهی از منابع طبیعی همچون نفت و گاز هستند از همین رو بیش از کشورهای بهره مند از این ذخایر، بر تولیدات داخلی خود متمرکز شدند و تنها به افزایش آن بسنده نکردند بلکه درآمد حاصل از صادرات این تولیدات را به خرید نفت و گاز از دیگر کشورها اختصاص دادند که نسل‌های آینده خود نیز بی‌نیاز از منابعی باشند که در کشورشان یافت نمی‌شود. حال آنکه کشورهای نفت خیز به دلیل اتکا به این طلای سیاه از رقابت اقتصادی با سرزمین‌های توسعه یافته بازماندند. در ایران نیز تحریم‌های اقتصادی، نوسانات بازار ارز و تکیه دولت‌ها بر درآمد‌های حاصل از فروش نفت، همچون غباری سال هاست بر بخش تولید نشسته و مانع از رونق و درخشش تولید در این خطه شده است.با این وجود برخی مسئولین مصمم هستند تا چراغ تولید را روشن نگاه دارند و خط بطلانی بر رویه‌های اشتباهی که دولت‌ها پیش گرفته‌اند بکشند. دستگاه قضائی کشور که این روزها به یکی از فعال‌ترین بخش‌های سپهر سیاست ایران تبدیل شده است، اخیرا وعده رونق بخشیدن به صنعت تولید را داده است. آیت الله رئیسی در جلسه شورای عالی قوه قضائیه اظهار داشته که دستگاه قضائی از این به بعد مانع تعطیلی واحدهای تولیدی خواهد شد. او در این باره گفته است:« رونق تولید و خدمات و حمایت از تولیدکننده، همانند مبارزه با فساد از مأموریت‌های اصلی و مستمر دستگاه قضائی است و همکاران ما در بخش‌های مختلف قضائی تلاش می‌کنند هیچ کارخانه‌ای تعطیل یا نیمه تعطیل نشود و هیچ تولیدکننده‌ای زمین نخورد.» شاید همانطور که این قوه به طور جدی در حال مبارزه با فساد درون سیستمی است و در این راه خودی و غیر خودی را از یکدیگر تمییز نمی‌دهد، سدهای پیش روی صنعت تولید را نیز بشکند.

تولید؛ شاه کلید توسعه
کارشناسان سرشناس اقتصادی سرسختانه بر این باورند که مسیر رسیدن به توسعه اقتصادی تنها با ایجاد یک بخش تولیدی قدرتمند و رقابتی امکان‌پذیر است. درست همان راهی که کشورهای توسعه یافته پیموده اند. فعالان و اندیشمندان حوزه اقتصاد در ایران نیز از ابتدای انقلاب در همین راستا، در برنامه‌های اول تا ششم توسعه،۱۶۰ماده و ۳۵۸حکم مربوط به حمایت از تولید را گنجانده اند. واژه « تولید» در نام‌گذاری سال‌های ۹۸ و ۹۹ نیز توسط مقام رهبری عنوان شده است. با این وجود می‌توان ادعا کرد که در هر یک ماهی که از سال می‌گذرد خبر تعطیلی، تعدیل نیرو یا واگذاری یک واحد صنعتی و تولیدی در کشور به گوش می‌رسد. حال آنکه گزارش‌های سازمان تجارت جهانی حاکی از آن است که ۸۰ درصد داد و ستدها میان کشورها، کالا به کالا بوده است نه مبادله کالا با خدمات یا بالعکس. پژوهشگران دانشگاه فرانکلین روزولت هم طی تحقیقی مبسوط به این نتیجه رسیده‌اند که تولید علاوه بر خودکفا کردن کشورها در تولید مایحتاج خود و ایجاد کسب درآمد از طریق صادرات کالاهای داخلی، به اشتغال زایی و کاهش بیکاری منجر می‌شود.
در همین راستا، حامی عدالت با آلبرت بغزیان، اقتصاددان و استاد دانشگاه تهران به گفتگو درباره اهمیت تولید در ایران و موانع مقابل آن پرداخته است. بغزیان در این باره می‌گوید:« ما دو نیرو در بازار داریم. یکی تولید‌کننده یا نیروی عرضه است و دیگری مصرف‌کننده یا نیروی تقاضا. این نیروها تعیین‌کننده قیمت هستند و در بازار مصرف و تولید، تعادل ایجاد می‌کنند. از دیدگاه اقتصادی ۴ حالت می‌تواند اتفاق بیفتد که من به دو تای آن اشاره می‌کنم اگر تقاضا افزایش یابد یعنی مصرف‌کننده اهمیت یابد در این صورت قیمت‌ها باید زیاد شود و در کنارش تولید نیز باید فزونی یابد. اگر عرضه بالا برود یعنی تولید بیشتر

مطالعه بیشتر بستن