توهین به پیامبر اکرم (ص) نقض آشکار حقوق بشر

توهین به پیامبر مکرم اسلام (ص) نقض آشکاربند سوم از ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل است.همچنین مواد ۱ و ۱۸ اعلامیه حقوق بشر توهین به مقدسات را مردود دانسته‌اند.
رییس جمهور فرانسه با حمایت از توهین به پیامبر اعظم اسلام(ص) علاوه بر اینکه اسناد حقوق بشر را نقض کرده است، ماده ۳۲ قانون آزادی مطبوعات فرانسه را نیز زیر پا گذاشته است. آزادی بیان در مجموعه اسناد حقوق بین‌الملل و حقوق بشر بدون حدومرز نیست. آزادی بیان در حقوق بین‌الملل موضوع مسئولیت‌ها و تکالیف است و محدودیت‌هایی را متحمل می‌شود.

همان‌گونه که اشاره شدبند ۳ ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی به‌ صراحت توهین به مقدسات را ممنوع اعلام ودربند۲ این ماده آزادی بیان را مستلزم تکالیف و مسئولیت‌های خاص بیان می‌کند، تابع محدودیت‌های معین می‌داند و آن را برای امور مهمی چون احترام به حقوق یا حیثیت دیگران، حفظ امنیت یا نظم عمومی یا سلامت یا اخلاق عمومی لازم می‌داند.
بند ۲ ماده ۲۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی نیز برای آزادی بیان محدودیت‌هایی را ذکر کرده است و مقرر داشته هرگونه تبلیغ برای جنگ به‌موجب قانون ممنوع است: هرگونه دعوت و ترغیب به کینه و تنفر ملی یا نژادی یا مذهبی که باعث تحریک و خشونت گردد به‌موجب قانون ممنوع است.
ماده‌ی ۲۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، حوزه‌های جدیدی از محدودیت بر آزادی بیان را معرفی می‌کند که هدف آن تا حدود زیادی با زمینه‌های محدودیت بر اساس بند ۳ ماده‌ی ۱۹ میثاق و سایر محدودیت‌های قانونی مشابه در دیگر اسناد حقوق بشری که معمولاً حول ۳ محور نظم عمومی، اخلاق و آزادی‌های دیگران، متفاوت است. بدین معنا که از یک‌سو تبلیغ علیه جنگ را ممنوع اعلام می‌کند و از سوی دیگر، در حمایت از اقشار آسیب‌پذیر، که هدف اظهارات تنفرآمیز قرار داشتند، دولت‌ها را مکلف می‌کند که علیه آزادی بیان به اقدامات ایجابی که همانا تصویب قوانین در محدودیت آزادی بیان است متوسل شوند؛ لذا بسیاری از کشورها در قوانین خود در جهت حمایت از حقوق مذهبی دیگران یا حفاظت از نظم و اخلاق عمومی توهین بعدی آن را جرم انگاری کرده‌اند.
مواد ۱۸ تا ۲۰ اعلامیه حقوق بشر به آزادی بیان و عقیده می‌پردازد و محدودیت‌های آن را در ماده ۲۹ بیان می‌کند. علاوه بر آنبند اول ماده ۵ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی اجتماعی فرهنگی نیز به این موضوع اشاره دارد.

دادگاه اروپایی حقوق بشر علیه توهین به پیامبر (ص)
مواد ۲ و ۳ قطعنامه شماره ۶۰/۱۵۰ مجمع عمومی سازمان ملل نگرانی خود را نسبت به تشدید حملات توهین‌آمیز به ادیان و این‌که اقلیت مسلمانان را بعد از وقایع ۱۱ سپتامبر به‌عنوان یک نژاد و مذهب معرفی کنند، همچنین نگرانی عمیق خود را نسبت به برنامه‌هایی که گروه‌ها یا سازمان‌های افراطی در جهت توهین و افترا به مذاهب تعقیب می‌شود به ‌ویژه هنگامی‌که این اقدامات به‌وسیله حکومت‌ها حمایت می‌شود اعلام می‌دارد.بر اساس اسناد حقوق بین‌الملل هرگونه تحریک مذهبی یا عمل غیرقانونی علیه اشخاص و گروه‌ها به‌واسطه مذهب ممنوع است. همچنین قطعنامه‌های متعدد دیگری از مجمع عمومی به این موضوع اشاره می‌کند.
همچنین قطعنامه‌های شماره ۴/۹ونیز ۷/۱۹ شورای حقوق بشر سازمان ملل نیز توهین را محکوم کرده است. مواد ۱۲ و ۱۳ و ۱۴ کنوانسیون حقوق کودک نیز به این موضوع اشاره دارد.ماده ۴ کنوانسیون منع کلیه اشکال تبعیض نژادی نیز به این موضوع پرداخته و آن را رد کرده است.
حدود دو سال پیش دادگاه اروپایی حقوق بشر در تایید حکم یک دادگاه اتریشی تاکید کرد توهین به پیامبر اکرم اسلام صدر چهارچوب آزادی بیان قرار نمی‌گیرد؛ این تصمیم دادگاه درواقع در تایید حکم یکی از دادگاه‌های محلی در اتریش علیه یک زن ۴۷ ساله شهروند این کشور اتخاذ شد که وی را به اتهام توهین به پیامبر اکرم ص در سال ۲۰۰۹ میلادی به پرداخت ۴۸۰یورو جریمه نقدی و هزینه‌های دادرسی محکوم کرده بود صادر شد.
در رای دادگاه آمده است که دادگاه محلی در اتریش تعادل دقیقی میان حق زن مذکور در آزادی بیان و حق دیگران در حفاظت از احساسات مذهبی خود و محافظت از صلح مذهبی در اتریش برقرار کرده است و توهین به پیامبر عظیم‌الشأن اسلام در چارچوب حق برخورداری از آزادی بیان قرار نمی‌گیرد.

مواضع مذبذب
اجرای حقوق بشر متاسفانه در غرب دچار استاندارد دوگانه است فرانسه که خود را مهد آزادی و حقوق بشرمی‌داند در موضوعاتیکسان مواضع گوناگونی اتخاذ کرده است که به چند نمونه آن به‌اختصار اشاره می‌شود:
۱-درحالی‌که دولت فرانسه انتشار و بازنشر کاریکاتورهای موهن علیه پیامبر اکرم(ص) توسط نشریه شارلی ابدوحمایت می‌کند و یا اقدام سخیف یک معلمرا به‌عنوان آزادی بیان نام می‌برد که صدها فرانسوی به خاطر حجاب از مدارس و موسسات آموزشی و دانشگاه‌های فرانسه اخراج شده‌اند فرانسه از یک‌سونمی‌تواند روسری دختران در مدارس راتحمل کند، ولی این‌گونه از توهین به مقدسات ادیان الهی به نام آزادی بیان دم می‌زند.
دولتمردان فرانسوی سال‌های سال با تبلیغات گسترده مسلمانان این کشور را مورد تحقیر و توهین قرار داده و شدیدترین محدودیت‌ها را برای مسلمانان اعمال کرده‌اند. و با تبلیغ خطر اسلام‌گرایی توسط رسانه‌های فرانسوی، ممنوعیت نشریات اسلامی، ممنوعیت احکام اسلامی خصوصاً حجاب، معادل قرار دادن اسلام با افراطی‌گری، گسترش حملات نژادپرستانه علیه مسلمانان و…، دست به یک تبعیض مذهبی وسیع علیه مسلمانان زده‌اند. در این کشور دانش‌آموز یهودی با عرق چین و دانش‌آموزی مسیحی با صلیب به مدرسه می‌روند؛ اما دختران مسلمان باحجاب را از مدرسه اخراج می‌کنند.
دولتمردان فرانسوی به‌خوبی دریافته‌اند که احکام اسلام ذاتاً دارای هویت سیاسی و اجتماعی است و برخلاف مسیحیت و یهودیت تحریف‌شده، قادر نیستند این هویت را از آن جدا نمایند. برای نمونه، حجاب صرفاً روی سر انداختن پارچه‌ای بنام روسری یا چادر نیست بلکه در بطن آن‌یک چالش جدی نسبت به مبانی سکولاریسم وجود دارد؛ زیرا حجاب مظهر تقید زن به عفت، پاکدامنی و حیا است؛ و این مستلزم نفی اباحیگری، ولنگاری، تجددگرایی و در تضاد با لائیسیته است.
۲-فرانسه درحالی‌که توهین به پیامبر اکرم را آزادی بیان می‌داند نه‌تنها انکار هولوکاست را جرم می‌داند بلکه حتی اظهارنظر درباره این موضوع را منع می‌کند بالاتر از آن حتی تحقیق و بررسی درمورد هولوکاست را که حق ابتدایی هر پرسشگر و محققی است را
ممنوع می‌کند و برای آن مجازات تعیین می‌کند تعدادی از اندیشمندان وانسان‌های آزاده همچون روژه گارودی روبر فوریسون و
دیوید اروینگ در این رابطه محکوم‌شده‌اند.
۳-دنیا شاهد بود که دولت فرانسه چگونهباجلیقه زردها برخورد کرد و اعتراض هزاران هزار فرانسوی را که بیش از یک سال طول کشید منتقد سرمایه‌داری بودندبه‌شدت سرکوب کرد به‌گونه‌ای که این اعتراضاتده‌ها کشته و بیش از ۴۰۰۰ زخمی بر جای گذاشته است آنجا این‌گونه با مردم خویش برخورد می‌کند
ولی از این‌سو توهین به برترین انسان عالم هستی را نماد آزادی بیان تلقی می‌کند.
۴-دولت فرانسه هم‌اکنون صدها نفر از اعضای سازمان منافقین را به‌عنوان پناهنده پذیرفته و از آن‌ها حمایت می‌کنددرحالی‌که رای دیوان دادگستری بین‌المللی در پرونده پرو علیه کلمبیا صراحتاً اعطای پناهندگی به تروریست‌ها را رد می‌کندو این اقدام را ناقض حقوق بشر می‌داند.
گروهک تروریستی منافقین ۱۷ هزار نفر از شهروندان ایرانی را که از رئیس‌جمهور تا کاسب سادهبین آن‌ها وجود دارد را با ترور به شهادت رسانده است؛ یک سوال بزرگ در ذهن ایجاد می‌شود که چرادولت فرانسه بخشی از خاک کشورش را برای پناه دادن، در اختیار این تروریست‌های فراری‌ قرار داده است؟درحالی‌که از جنایات آن‌ها به‌خوبی آگاه است.
۵- شایسته است دولتفرانسه به‌جای حمایت از توهین به مقدسات به این سوال پاسخ بدهد که چرا سال‌های سال در الجزایر میلیون‌ها انسان را قتل‌عام کرد سال‌های سال در مقابل اراده یک ملت ایستاد و با وحشیگری میلیون‌ها انسان را به خاک و خون کشید.

سابقه طولانی در استعمار
استعمار فرانسه طی ۱۲۳ سال (۱۸۳۰-۱۹۶۲) یعنی تا پیش از استقلال الجزایر نیمی از جمعیت کشور را در جریان «جنایاتی که مشمول مرور زمان نخواهد شد»، به قتل رساند. شمار قربانیان جنایات استعمار، بیش از پنج و نیم میلیون نفر بود و به‌بیان‌دیگر شامل نیمی از جمعیت آن زمان الجزایر شد.
۶- همچنین دولت فرانسه باید بجای حمایت از توهین به مقدسات ادیان الهی در مورد نقشش در بزرگ‌ترین نقض حقوق بشری تاریخ توضیح دهد نقش این کشور در نسل‌کشی روآندا در سال ۱۹۹۴ که از آن به‌عنوانبزرگ‌ترینقتل‌عام تاریخ بشریت یاد می‌شود، روشن است.
فرانسه ۲۳ ژوئن به‌منظور تامین منطقه امن برای پناهجویان در جنوب غربی روآندا «عملیات تورکوآز» را آغاز کرد اما به‌جای جلوگیری از وقوع نسل‌کشی، تجهیزات نظامی و اطلاعات در اختیار دولت هوتو قرارداد.

افشای دروغ‌های فرانسه
به استناد گزارش‌های اداره کل امنیت خارجی فرانسه، فرانسه مقصر اصلی نسل‌کشی روآندا که منجر به کشتار ۸۰۰ هزار توتسی به دست شبه ‌نظامیان هوتو شد، است. پرونده‌های حقوقی بین‌المللی متعددی در این خصوص علیه فرانسه همچنان در جریان است.
اگر بخواهیم به موارد نقض حقوق بشر توسط کشوری که خود را سردمدار حقوق بشر می‌نامداشاره‌کنیممثنوی هفتاد من کاغذ می‌شود. قطعاً توهین به مقدسات ادیان الهی مغایر با حقوق بشر است حقوق بشری کههم‌اکنون ابزاری شده است در دست برخی دولت‌های غربی تابه‌وسیله آن به منافع نامشروع خود برسند.
از سویی دیگر وحشت دولت‌های غربی از گسترش اسلام باعث شده است که آن‌ها با حربه اسلام هراسی و اسلام‌ستیزی مستقیماً به جنگ مسلمانان بیایند وبا تبلیغ اسلام تحریف‌شده به جنگ اسلام واقعی و اسلام ناب محمدی بپردازند.

مطالعه بیشتر بستن