تبعیض آشکار با بازدید بدنی وکلا

با لحنی تند و بدون رعایت ادب و نزاکت و با بی پروایی کامل گفت: دستات رو ببر بالا، جوری بازدید بدنی می کرد که گویی مجرمی خطرناک را در سرقتی مسلحانه دستگیر کرده و با همان لحن ادامه داد، برو راه رو باز کن، تجمع نشه. این رفتار تنها با من نبود و با وکیلی که شاید چندین برابر سن او وکالت کرده باشد نیز همین رفتار را داشت

حرکت کردم و باز همان صدا با همان لحن مرا مخاطب قرارداد، آقای وکیل بیا اینجا ببینم کیفت رو نگشتم ( که البته لفظ آقا رو هم به دلیل اینکه نامم را نمی دانست بکار برد و اگر نامم را می دانست قطعا از اسم کوچکم استفاده می کرد). هنوز در شوک رفتار ابتدایی او بودم که کیف مرا گرفت و تمام آن را زیر و رو کرد و همانطور آشفته آن را تحویلم داد، تا چند دقیقه گوشه ای ایستادم و محتویات داخل آن را مرتب کردم. در طول مسیر، رفتار این شخص به قدری ذهنم را مشوش و درگیر کرده بود که اصلا فراموش کردم برای چه کاری به دادگاه آمدم و با کدام شعبه کار دارم. مدتی درنگ کردم و گوشه ای نشستم تا کمی آرامش پیدا کنم ولی در تمام مدت نوع رفتار این شخص را با خودم و در ذهنم تجزیه و تحلیل می کردم ولی پذیرش اینکه بعد از این همه تلاش و تحصیل و تایید صلاحیت توسط مراکز و سازمان‌های مختلف، چرا این شخص اجازه ی برخوردی اینچنین را به خود می‌دهد؟ چرا نظارتی بر رفتار اینگونه اشخاص صورت نمی‌گیرد؟
علی ایحال هنگامی هم که مشغول انجام کارم بودم، بیشتر ذهنم درگیر برخورد لحظه ورود بود.
آری، این گوشه ای بود از برخورد غیر محترمانه، در برخی از محاکم، توسط برخی از افراد ناآگاه، با همکاران گرامی. البته این موضوع صرفا دامنگیر وکلا نیست، ولی قطعا تحمل و تصور چنین رفتاری برای وکلا بسیار شوک‌آور و ناگوارتر است، علی الخصوص هنگامی که وکیل همراه موکل است، چنین برخورد هایی بیشتر به پیکره ی وی و عنوان پر طمطراقش لطمه وارد می کند و ذهنیتی را که موکل از وکیل به عنوان یک حامی و پشتیبان دارد به یکباره از بین می رود، چرا که در همان بدو ورود با صحنه ای مواجه می شوند که اصلا خوشایند نیست. تصور بفرمایید بازدید بدنی، زیر و رو کردن کل لوازم و مدارک به بدترین شکل ممکن و گرفتن موبایل و در برخی موارد هم بکار بردن جملاتی خارج از عرف، در این لحظه موکل با دیدن چنین رفتارهایی توسط افراد عادی با برترین حامی خود در مسائل قانونی، به یکباره تمام وجودش پر از یاس و نا امیدی می شود. تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که موکل با دیدن چنین صحنه هایی، نزد خود راجع وکیلش چه فکری می کند؟ آیا می‌تواند از وکیل خود در برابر مسئولین و مقاماتی که از نظر چارت اداری وموقعیت شغلی از آن شخص بالاترند و اصلا قابل قیاس نیستند، توقع قاطعیت و دفاع با قدرت را داشته باشد؟ هر چند همکاران محترم همیشه و در همه حال تمام تلاش و توان خود را در راستای احقاق حق موکل خود بکار می بندند ولی ایجاد این ذهنیت خراب برای موکل باعث می شود او هم در مقابل وکیل جبهه‌ای گرفته و اگر کوچکترین مشکلی بر سر راه پرونده‌اش ببیند، وی را تنها مسئول این مشکل می داند و با بکار بردن جملاتی چون: گویا شما توانایی کافی را برای دفاع از پرونده من ندارید و…
باعث بروز اختلافات آتی نیز شده و در بیشتر موارد پرداخت حق الوکاله را نیز به مخاطره می اندازد و باعث می شود وکیل و موکل را که قرار بوده در کنار هم و پشتیبان هم باشند در مقابل یکدیگر قرار دهد. قطعا همکاران محترم با چنین مواردی مواجه شده اند. مگر وکیل دادگستری از اعضا و پیکره ی قوه قضاییه نیست؟ تحویل گرفتن تلفن همراه وکیل دادگستری در راستای چه هدف و انگیزه ای انجام می شود؟ در حال حاضر برای انجام اکثر امور در راستای تشکیل و تکمیل و اخذ استعلام و… وکلا نیاز مبرمی به استفاده از اینترنت دارند و عدم وجود تلفن همراه برای مدتی طولانی که وکیل در محکمه است و ممکن است این حضور چندین ساعت باشد، یعنی اینکه او را از کلیه امکانات مربوط به حرفه‌اش دور نماییم، چرا که یک وکیل نمی تواند کلیه مدارک و کتب مورد نیاز خود را همیشه و در همه حال به صورت فیزیکی حمل نماید و وجود این تکنولوژی باعث سهولت در کار وی می شود وگرنه با حمل تلفن چه تخلفی را ممکن است مرتکب شود؟ اگر نیم نگاهی به مشاغل مختلف داشته باشیم مانند مهندسین، اطبا و.. به راحتی متوجه می شویم که شاغلین در این حرف از تکنولوژی هنگام فعالیت های شغلی خود به خوبی بهره می برند و هیچ کس مانع این فعالیت ایشان نمی گردد. هیچگاه شهرداری هنگام ورود تلفن همراه مهندسین را نمی‌گیرد و بازدید بدنی هم انجام نمی دهد، همچنین است اگر پزشکی قصد ورود به سازمان نظام پزشکی را داشته باشد و اخیرا جراحان در اتاق عمل با استفاده از اینترنت و امکانات رایانه ای جراحی های پیشرفته را انجام می دهند؛ حال فرض بفرمایید این حق از ایشان گرفته شود و بگویند باید از کتب و جزوات کاغذی استفاده نمایی. شاید بیان شود این قیاس مع الفارق است و حفظ امنیت محاکم از واجبات است، بله قطعا چنین سخنی شایسته و بجاست و کسی منکر آن نمی باشد ولی ما هم از اشخاصی سخن می گوییم که خارج از بدنه محاکم نیستند و همین محاکمند که همکاری و همیاری ایشان را در کشف حقیقت و نیل به اهداف عالی قوه قضاییه که همانا احقاق حق مظلوم و ستمدیده است، توقع دارند.با این اوصاف آیا وکلا شایسته ی چنین برخوردی هستند؟ دسترسی به اینترنت و فایل‌ها و کتب قانونی که همگی در یک تلفن همراه می تواند جای بگیرد، برای وکلا در ساعاتی که در محاکم هستند از اوجب واجبات است و به واقع می توان گفت عمده محل فعالیت و کار وکیل هم دادگاه است، پس چرا باید وی را از امکاناتی که می تواند در ساعات کاری داشته باشد و از آنها در راستای کیفیت کار خود استفاده نماید بدون دلیل و توجیه قانونی محروم نماییم؟
البته لازم به ذکر است در خیلی از مجتمع های قضایی شرایط به گونه ی دیگری رقم خورده و شان و منزلت وکلای دادگستری به خوبی رعایت می شود و وکلا در کمال احترام می توانند از گیت های مخصوص عبور و مرور نماید، قطعا چنین رفتاری در اعتلای حرفه وکالت و بالا بردن شان و منزلت وکلا موثر خواهد بود و باعث ایجاد انگیزه ای برای ایشان می شود و احترامی متقابل را به همراه دارد. لذا بهتر است در راستای کم کردن دغدغه های فکری و ذهنی وکلا گام برداریم و در این خصوص سلیقه ای برخورد نشود و شاهد رفتاری واحد در محاکم باشیم؛ قطعا اعتبار بخشیدن و حفظ حرمت این حرفه مقدس می تواند کمک شایانی به وکلای محترم نماید، چرا که حرفه وکالت به خودی خود فشار و استرس فراوانی به همراه دارد که غیر قابل انکار است و رفتاری خارج آداب و نزاکت می‌تواند مزید بر علت این استرس شود.

مطالعه بیشتر بستن