“وضعیت نهاد خانواده در بحران کرونا و پسا کرونا “

نشست مجازی کمیسیون حقوق بانوان مرکزوکلاء،کارشناسان رسمی و مشاوران خانواده قوه قضائیه با حضور اعضای هیئت مدیره‌های استانی و رؤسای کمیسیون های حقوق بانوان آنها در سراسر کشور از طریق گروه واتساپ این کمیسیون برگزار گردید. خانم داور، رئیس کمیته آموزش کمیسیون حقوق بانوان مرکز و نایب رئیس انجمن ایرانی مطالعات زنان و خانم دکتر جوادی نایب رئیس کمیته آموزش این کمیسیون، پیرامون «وضعیت نهاد خانواده در بحران کرونا و پسا کرونا » در این نشست مجازی سخنرانی کردند. بخشی از صحبت‌های مطرح شده در این نشست از این قرار است:

 

بیماری کرونا را صرف نظر از ماهیت طبیعی یا دست ساز بودنش، می توان حداقل از دو دیدگاه مورد بررسی قرار داد: ابتدا به آن به صورت یک نقمت و بلایی که جان،مال و ارتباطات اجتماعی ،انسان ها را مورد هدف قرار داده است نگریست. رویکرد دوم هم اینکه کرونا را می‌توان به عنوان یک فرصت که هم طبیعت و هم انسانها برای بازسازی محیط زیست و بازنگری در روابط خود به آن نیازمند بودند، در نظر گرفت.
براساس توصیه سازمان بهداشت جهانی و همچنین ستاد مدیریت بحران کرونا ،برای قطع زنجیره بیماری کرونا ناگزیر طرح قرنطینه خانگی و تعطیلی مراکز آموزشی، دولتی و محل‌های کسب و کارهای آزاد اجرا شد که در نتیجه آن افراد خانواده بدون برخورداری از امکانات سفر و برخورداری از طبیعت ،بالاجبار باید در محیط خانه با تعامل با یکدیگر گذران عمر می‌نمودند.
در چنین شرایطی، همان طور که رهبر انقلاب هم اشاره کردند، وضعیت کشورهای غربی نشان داد که از چه عیار فرهنگی‌ای برخوردار هستند.
معتقدان به دیدگاه نخست، با فشارهای اقتصادی ،دچار سردرگمی و فشارهای روحی ناشی از عدم امکان تامین معیشت خانواده و به دنبال آن رفتارهای نامتعارف با اعضای خانواده می شدند.در این مرحله چنانچه از سطح فرهنگ نسبتا بالایی برخوردار بودند، به جای برخوردهای سلبی و خشونت بار با خانواده، به تعامل و مشورت و به کارگیری خرد جمعی اعضای خانواده ، سعی بر رفع یا به حداقل رساندن این فشارها می‌کردند. اما معتقدان به دیدگاه دوم، به جای فرار و یا صرفاً حل مشکلات ناشی از کرونا، به استقبال آن
می رفتنند و از تمامی آثار منفی و مشکلات مرگبارآن، فرصت
می ساختند در این دیدگاه، ماندن در قرنطینه خانگی باعث تحکیم روابط خانوادگی، حل و فصل تعارضات جوانان و والدین و کاستن از شکاف نسلها که در اثر عدم ارتباط کافی و مؤثر در خانواده ها در حال رشد ویرانگری بود، می‌شود.
ایران، در ایام کرونا بار دیگر فرهنگ درخشان و پر بار خود را به رخ جهانیان کشید.به دلیل اعتقاد و ایمان مردم به اسلام و برخورداری از فرهنگ غنی اسلامی- ایرانی درصد خشونت های خانگی در کمترین سطح خود در جهان اعلام شد؛ با همیاری مردم و نهادهای دیگر که در حد توان،به یاری اقشار ضعیف همت گماردند، تهدیدها و کمبودها به نقطه قوت و تبلور نبوغ ایرانی به تولید آنچه موردنیاز است، تبدیل شد و این تحقق دیدگاه دوم در سراسر میهن اسلامی‌مان بود.
البته این موضوع را هم نباید ناگفته گذاشت که در مواردی، بیش از آن که دستورات مقرر دینی و قانونی بر روابط خانوادگی حاکم باشد، این سنت و عرف است که بر آن سایه افکن است. معضلاتی همچون خشونت خانگی متاسفانه ممکن است تا حد قتل (همانند ماجرای رومینا) را هم پیش برود. ارائه الگوی سبک زندگی اسلامی- ایرانی و از سوی دیگر آموزش دستورات دینی که در قالب آیات و روایات وارد شده است و آموزش حقوق خانواده و کودکان می تواند گام‌های مؤثری در جهت برطرف کردن این اشکال، محسوب گردد.
مجلس شورای اسلامی هم می‌تواند با ارج نهادن بر نظر پژوهشگران و حقوقدانان به تصویب قوانینی که به جای تعیین مجازات صرف (که در بسیاری از موارد،به منزله نوشدارو پس از مرگ سهراب است)، به حمایت و تحکیم بنیان خانواده، همت گمارد و با بهره مندی از فقه جامع و پیشرو امامیه، از معضلات و بحران هایی که بر اثر هوی نفس، تعصب و سنت های غلط ایجاد می شود، پیشگیری نماید. از نقش قوه مجریه در اجرای قوانین و قوه قضائیه در نظارت بر اجرای این قوانین هم نباید غفلت کرد.

مطالعه بیشتر بستن